Τρεις λιμνοθάλασσες και πέντε κορυφές από ‘δω, γεννήθηκε η Γιούκι, αφηγείται το Μεγάλο Κόλπο παρέα με το Μικρό. Ήταν κατάλευκη, σαν το απάτητο χιόνι. Μέχρι που εξαιτίας της ανθρώπινης παρέμβασης χρειάστηκε να αποχωριστεί τους γονείς της και τότε κάτι παράξενο άρχισε να συμβαίνει. Με το πρώτο ανεπιθύμητο άγγιγμα, ένα σκούρο σημάδι εμφανίστηκε στο σώμα της. Κι έτσι ξαφνικά δεν ήταν πια κατάλευκη. Αιχμάλωτη τώρα του Φιλάργυρου, τριγυρίζοντας παρέα με το μπουλούκι του, γνώρισε πόλεις και χωριά, ανθρώπους φιλικούς αλλά και άλλους εχθρικούς. Ανάμεσα σ’ αυτούς ο Για, ο γιος του Φιλάργυρου και η Μόρι, μια παράξενη κήρυκας της ελευθερίας, που έμελλε να γίνουν συνοδοιπόροι στο ταξίδι που της έμαθε τη σκληρότητα της εκμετάλλευσης αλλά και την τρυφερότητα της φιλίας. Και όλα αυτά «γράφονταν» πάνω στο σώμα της Γιούκι με ανεξίτηλα σημάδια, σχήματα και χρώματα, με το καθένα να διηγείται κι από ένα κομμάτι της ιστορίας της.
Ένα παραμύθι που έρχεται να μας θυμίσει ότι το σώμα έχει μνήμη, αποθηκεύει συναισθήματα και προτιμάει να αγγίζεται, αφού πρώτα συναινέσει.