«Olala! Il a la couleur de la ciel!», αναφώνησε η Γαλλίδα Γιαγιά Ρουζ. «Ολαλά! Έχει το χρώμα τ’ ουρανού», μετέφρασε ψιθυριστά η μαμά του μικρού δράκου στον πατέρα του, που δεν ήξερε γρι γαλλικά. Και πράγματι, παρόλο που οι γονείς, η γιαγιά και όλοι οι κάτοικοι στη Χώρα των Κόκκινων Δράκων ήταν κατακόκκινοι, ο μικρούλης είχε γεννηθεί εντελώς και απόλυτα γαλάζιος! Μεγαλώνοντας, όσο οι φίλοι του έψηναν ζαχαρωτά με τις φλογισμένες τους ανάσες, εκείνος τους έφτιαχνε δροσιστικές βατομουρογρανίτες. Τι θέση είχε, όμως, ένας γαλάζιος παγόδρακος ανάμεσα στους κόκκινους; Τι μπορούσε να κάνει εκείνος, όσο όλοι οι άλλοι γύρω του φρόντιζαν να ανανεώνουν τη φλογερότητα του Ήλιου με τις καυτές τους ανάσες; Ο Ερμής και η Νέφη, η νεράιδα του φθινοπώρου, στην προσπάθειά τους να βρουν έναν τρόπο να βοηθήσουν τη Γη που έχει πυρετό, θα πέσουν πάνω στον Σιέλο, που αναρωτιέται για τον σκοπό της ζωής του. Θα καταφέρουν άραγε να βοηθήσουν ο ένας τον άλλο και μαζί να κάνουν κάτι για τη Γη;